Escape the Backrooms: jak grać ponownie na dowolnym poziomie dzięki trybowi The Hub (poradnik 2026)

Ukończyliście Terror Hotel z ekipą, znajomy dołącza do was trzy tygodnie później i trzeba by zaczynać wszystko od nowa od Level 0? Nie. Od wersji 1.0, wydanej 23 października 2025 roku na Steamie, Escape the Backrooms zawiera drugi tryb, The Hub, który pełni funkcję selektora poziomów: uruchamiacie konkretne piętro, solo lub w czwórkę, bez ponownego przechodzenia kampanii.

Pułapka polega na tym, że nazwa „The Hub” kryje w sobie dwie odrębne rzeczy, odblokowywane na dwa różne sposoby. Z jednej strony tryb dostępny z menu. Z drugiej strony prawdziwy poziom — podziemny tunel z ponumerowanymi drzwiami — który odwiedza się podczas kampanii. To zamieszanie pozostaje główną przyczyną wiadomości typu „nie mam żadnego odblokowanego poziomu” na forach Steam.

Ten poradnik szczegółowo opisuje oba systemy, lokalizację dziesięciu drzwi oraz to, co poziom trudności wybrany przy tworzeniu zapisu ustala na stałe. Wszystko zaktualizowane zgodnie z poprawką 1.3.2 z 15 czerwca 2026 roku, ostatnim patchem ogłoszonym przez Fancy Games i Secret Mode na wszystkich platformach.

Tryb The Hub: ponowne uruchamianie już ukończonego piętra

Przy rozpoczęciu rozgrywki gra proponuje dwie ścieżki. Story Mode to kampania: nazwane pliki zapisu, poziom trudności, ciągła progresja od Level 0 aż do alternatywnych zakończeń. The Hub to drugi tryb: lista misji, z których każda odpowiada jednemu poziomowi, uruchamiana bezpośrednio z lobby.

Zasada odblokowywania jest prosta i to właśnie ona umyka większości graczy: misja pojawia się na liście, gdy tylko uda wam się wyjść z odpowiadającego jej poziomu, w dowolnym zapisie gry — w tym w rozgrywce hostowanej przez kogoś innego. W praktyce oznacza to: dołączenie do lobby gracza, który jest już bardziej zaawansowany, i przejście z nim przez wyjście wystarczy, by odblokować dane piętro dla waszych własnych sesji. Wersja 1.0 dodała do tego wybór misji w lobby: po ukończeniu misji w trybie The Hub można ją uruchomić ponownie z listy, bez przechodzenia przez cokolwiek innego.

Każda ukończona misja przynosi XP i podnosi wasz poziom gracza. Nie warto jednak liczyć na to w kontekście kosmetyków: wszystkie osiemnaście strojów Wanderera, wliczając kolorowe kombinezony i stroje sezonowe, są dostępne od samego początku na ekranie wyboru postaci. XP na tym etapie jest jedynie wskaźnikiem postępu.

Poziom The Hub i jego dziesięć drzwi

Drugi Hub to miejsce: długi podziemny tunel, całkowicie bezpieczny, bez żadnej istoty ani przedmiotów do zebrania, gdzie zdrowie psychiczne nie spada. Znajduje się tam opuszczona baza M.E.G. oraz dziesięcioro metalowych drzwi oznaczonych numerem piętra, do którego prowadzą. Powiązane osiągnięcie, Escape The Hub, jest zresztą opisane po francusku jako „Wejdźcie do The Hub i zasilcie posterunek”.

Drzwi otwierają się tylko wtedy, gdy znaleźliście je w poziomie, z którym są powiązane. Drzwi do Level 9 odblokowują się z poziomu Level 9, nigdy z tunelu. Oto dziesięć poziomów, o które chodzi, i gdzie ich szukać.

Uwaga, która pozwala zaoszczędzić czas: drzwi z Level 1 znajdują się na obowiązkowej ścieżce, więc każdy już je posiada, nawet o tym nie wiedząc.

Zapisy stanu gry: co jest ustalone na stałe, a co nie

W trybie Story Mode w wersji wieloosobowej utworzenie rozgrywki oznacza utworzenie pliku: nadajecie nazwę zapisowi, wybieracie jego poziom trudności, a ten poziom trudności zostaje w nim na stałe zapisany. Żadne menu nie pozwala go później zmienić. Na PC nazwa pliku zdradza ten mechanizm: dane przechowywane w %localappdata%\EscapeTheBackrooms\Saved\SaveGames stosują się do schematu MULTIPLAYER_nazwa_trudność. Niektórzy gracze edytują plik MAINSAVE.sav za pomocą edytora plików Unreal, aby zmienić poziom trudności trwającej rozgrywki: nie jest to funkcja przewidziana przez studio, jest to niemożliwe na konsolach, a najmniejszy błąd składniowy powoduje uszkodzenie pliku.

W trybie solo pytanie w ogóle się nie pojawia: kampania jest zablokowana na poziomie Normal, bez możliwości wyboru.

Od aktualizacji z 28 maja 2026 roku system uzupełnia automatyczny zapis. Ikona sygnalizuje każde jego uruchomienie, przy przejściach między poziomami oraz w niektórych punktach ponownego pojawienia się wewnątrz piętra: właśnie stamtąd sesja zostanie wznowiona. Komunikat wyświetlany na początku rozgrywki służy jedynie temu, aby nauczyć was go rozpoznawać.

Jaki poziom trudności wybrać przed utworzeniem pliku

Cztery poziomy trudności, dobrze przetłumaczone w polskiej wersji klienta: Łatwy, Normalny, Trudny i Koszmar. Różnica dotyczy przede wszystkim zarządzania śmiercią i zdrowiem psychicznym.

• Łatwy — poziom zdrowia psychicznego nie spada, a Hounds poruszają się wolniej. Martwy gracz przechodzi do trybu widza aż do następnego poziomu; jeśli cała grupa zginie, powrót na początek etapu. Powiązane osiągnięcie: „Nagroda uczestnictwa”.
• Normalny — zdrowie psychiczne spada, reguła śmierci nie zmienia się. To wymuszony poziom trudności w grze solo. Powiązane osiągnięcie: „Oddział”.
• Trudny — jedna śmierć odsyła całą grupę na początek poziomu, a Hounds można oślepić latarką tylko raz: potem trzeba się chować. Powiązane osiągnięcie: „Wysiłek grupowy”.
• Koszmar — jedna śmierć i wszyscy wracają do lobby multiplayer, mimo że komunikat w grze zapowiada powrót do Level 0. Utrata zdrowia psychicznego jest pomnożona przez 1,5 na danych etapach. Osiągnięcie „Koszmar” wymaga zakończenia gry w czterech na tym ustawieniu.

Metoda, która działa: zachowajcie plik Normalny do odkrywania i mapowania drzwi, a osobny plik Koszmar twórzcie dopiero wtedy, gdy grupa zna wyjścia na pamięć. Trenujcie w mniej niż czterech graczy przed właściwą próbą: mniej osób, mniej przypadkowych śmierci. Dobra wiadomość co do finalnego zakończenia: osiągnięcie „Udana ucieczka!” zalicza się na każdym poziomie trudności, więc nie ma najmniejszego sensu cierpieć dla niego.

Czemu wasze poziomy wciąż nazywają się Lights Out w polskiej wersji

Gra jest dobrze zlokalizowana po polsku w zakresie interfejsu i tekstów, głos zaś pozostaje angielski. Ale tłumaczenie celowo zachowuje nazwy etaży w oryginalnej wersji angielskiej, a polskie opisy osiągnięć na Steamie potwierdzają to czarno na białym: „Znajdź wyjście z Lights Out”, „Znajdź wyjście z Thalassophobia”, „Znajdź wyjście z Terror Hotel”. Habitable Zone, Pipe Dreams, Electrical Station, Abandoned Office, Poolrooms, Run For Your Life!, The End, Cave System, Snackrooms, Grassrooms, Death Slides: żadna z nich nie ma oficjalnego polskiego odpowiednika, tak samo jak The Hub.

Przetłumaczone są jedynie oznaczenia systemowe: poziomy trudności oraz nazwy osiągnięć, takie jak „Survivalista” (przetrwać piętnaście minut w Level 0) czy „Oddział”. Uważajcie więc na przewodniki, które mówią wam o „Strefie zdatnej do zamieszkania” czy „Hotelu Terroru”: te nazwy nie istnieją w żadnym menu gry, a wy stracicie czas na ich szukanie.

Co to zmienia w połowie sierpnia 2026

Tryb The Hub nigdy nie był tak przydatny jak obecnie, właśnie z powodu napływu nowych graczy. Gra trafiła 28 maja 2026 na PlayStation 5, Xbox Series X|S i Xbox Game Pass, a potem 7 lipca na Nintendo Switch 2, z taką samą zawartością jak wersja na PC i z międzyplatformowym matchmakingiem. Na początku lipca Fancy Games i Secret Mode ogłosiły ponad trzy miliony nowych graczy na wszystkich platformach łącznie.

Praktyczna konsekwencja: wasi znajomi, którzy dołączyli niedawno, mają puste listy zadań, wasza jest zapełniona. Nie ma sensu wysyłać im pliku zapisu; z drugiej strony każdy etap, który przejdą w waszej rozgrywce, zostaje im zaliczony we własnym trybie The Hub. Kampania w Story Mode przechodzona z nimi jest więc jednocześnie rozgrywką i sesją odblokowywania.

Jeśli chodzi o utrzymanie, poprawka 1.3.2 z 15 czerwca naprawiła kilka bolączek lobby: awarię po długim okresie bezczynności w Hubie, blokadę uniemożliwiającą dołączenie do innego lobby po zaproszeniu do pełnej gry, przerwy w czacie głosowym. Wyświetlany ping na liście lobby został natomiast tymczasowo usunięty, ponieważ studio uznało go za błędny i wprowadzający w błąd. Wreszcie, gra jest w tym tygodniu wyróżniona w ramach Tiny Teams Festival na Steamie, gdzie zdobyła tytuł „Tiny Champion”, a jej cena wynosi tam 7,59 € zamiast 9,49 € na czas trwania wydarzenia.

Sposób postępowania sprowadza się więc do trzech etapów. Ukończcie pierwszą kampanię na poziomie Normal, metodycznie zbierając po drodze dziesięć drzwi, co odblokuje wam jednocześnie tunel i listę misji. Następnie uzupełnijcie brakujące piętra w trybie The Hub, dla osiągnięć i dla XP, nigdy nie narzucając nikomu ponownie Level 0. I już teraz stwórzcie, osobno, plik zapisu w trybie Difficile lub Cauchemar, który chcecie pewnego dnia ukończyć: skoro poziomu trudności nie da się już zmienić później, jest to jedyna decyzja w grze, której lepiej nie podejmować lekkomyślnie.