Test The Blood of Dawnwalker: RPG wampirzy, który uczyniłby Geralta dumnym, i zachwyca GameBlog

Jeśli spodobał wam się The Witcher 3 i szukacie wymagającego RPG dark fantasy z prawdziwym moralnym ciężarem dokonywanych wyborów, The Blood of Dawnwalker zasługuje na zakup, nawet jeśli trzeba będzie poczekać na łatkę day one w wersji konsolowej. Na PC natomiast doświadczenie jest już solidne od początku do końca, mówi nam dziennikarz GameBlog.

Rebel Wolves, studio założone przez weteranów CD Projekt RED, tworzy RPG osadzone w Karpatach XIV wieku. Wcielamy się w Coena, przemienionego w Vespertyna - człowieka za dnia, wampira nocą - z 30 dniami na uratowanie swojej rodziny ze szponów lorda wampirów Brencisa. Ten narracyjny zwrot nie jest jedynie kosmetyczny: przenika całą rozgrywkę.

Co działa

Scenariusz jest wyraźnie prawdziwym majstersztykiem gry. Wybory między człowieczeństwem a żądzą krwi nie ograniczają się do pustego paska moralności: mogą dosłownie zabić ważną postać niezależną, jeśli zaniedbacie karmienie się w środku rozmowy. To okrutne, to zapada w pamięć, i to plasuje The Blood of Dawnwalker ponad wieloma niedawnymi RPG na tym polu.

Dualizm dzień/noc również dotrzymuje obietnic pod względem rozgrywki, jak podaje GameBlog. W ludzkiej postaci odnajdujemy zmodernizowane odczucia w stylu Wiedźmina, miecz i magię krwi. W postaci wampirzej gra przechodzi w coś bardziej trzewiowego: teleportacja, wspinaczka po murach, druzgocące pazury. Walki, z systemem czterech kierunków na wzór Kingdom Come Deliverance, są wyraźnie bardziej proaktywne niż te z The Witcher 3, zwłaszcza w pojedynkach z bossami.

Jeśli chodzi o zawartość, tytuł zdaje się nie skąpić: sabotaże obozów, tropienie potworów, egzorcyzmy, plądrowanie ruin. Liczcie na jakieś pięćdziesiąt godzin, by ukończyć główną zawartość na poziomie trudnym, bez wrażenia przytłoczenia.

Co zgrzyta

Otwarty świat z kolei trąci naftaliną. Wzorowany na modelu The Witcher 3, oferuje rozległy plac zabaw, ogólnie pusty między punktami zainteresowania, z minimalnym wypełnieniem poza zaskryptowanymi aktywnościami. Jedenaście lat później ta formuła już nie zaskakuje.

Bestiariuszowi brakuje też różnorodności - dwa lub trzy wzorce na typ przeciwnika, szybko zapamiętywane - a blokowanie celu wariuje, gdy tylko stajemy naprzeciw kilku przeciwników. Pod względem technicznym sesja PC redakcji GameBlog na ultra w 1440p działała powyżej 100 fps, z wyjątkiem głównego miasta, gdzie spadki poniżej 60 fps w ciągu dnia budzą wątpliwości, podobnie jak los zarezerwowany dla Xbox Series S, ograniczonej do 30 fps.

Werdykt: RPG dark fantasy z naprawdę natchnionym scenariuszem i dualną rozgrywką, lekko hamowany przez przestarzały otwarty świat i kilka technicznych szorstkości do poprawienia.