Test The Adventures of Elliot: The Millennium Tales - Wielkie, choć niemal ponadczasowe, czasowe A-RPG według TheGamer

Wraz z The Adventures of Elliot: The Millennium Tales, Square Enix i Team Asano prezentują nam action-RPG w stylu HD-2D, które bez wstydu inspiruje się dziedzictwem Secret of Mana i A Link to the Past, jednocześnie wykazując tożsamość wyraźnie zaznaczoną przez koncept tysiącletnich opowieści. Według dziennikarza TheGamer, na PC tytuł od razu okazuje się uderzający, ze strukturą złożoną z czterech odrębnych er do przemierzenia za pomocą Wrót Czasu, w ramach fabuły ratowania królestwa Huther, oblężonego przez Ludzi-bestie i naznaczonego klątwą.

Rozgrywka opiera się na nerwowym systemie walki w czasie rzeczywistym: Elliot posługuje się dwoma broniami z siedmiu (mieczem, lancą, młotem, łukiem, bumerangiem, bombami, coarrigamą) i przełącza się między nimi w mgnieniu oka, by wykorzystywać słabości wrogów. Każda broń zyskuje dodatkową głębię dzięki magelitom, czyli kryształom, które modyfikują różne aspekty, takie jak szybkość, siłę, zasięg czy efekty dodatkowe, czasem za znaczną cenę. Personalizacja walki przekształca się tym samym w prawdziwe laboratorium eksperymentów, choć przejrzystość na ekranie może ucierpieć z powodu dużej liczby obecnych efektów, zwłaszcza podczas najbardziej intensywnych walk z bossami, jak zwierza się dziennikarz.

Co się tyczy level designu, gra zdaje się skutecznie łączyć eksplorację, bogate podziemia oraz zagadki inspirowane 2D-owymi Zeldami. Łamigłówki często opierają się na koncepcie podróży w czasie, gdzie działanie wykonane w jednej epoce wpływa na krajobraz lub dostęp w innej epoce, co prowadzi do intensywnych chwil, gdy fabuła, zagadki i walki idealnie się ze sobą harmonizują. Choć niektóre obszary okazują się mniej zainspirowane, proponując mało innowacyjne wariacje już poznanych mechanik, ogólne tempo pozostaje solidne, jak podaje TheGamer.

Opcja graficzna HD-2D, współtworzona z Claytechworks, jest wyraźnie głównym atutem: szczegółowe sprite'y, subtelne efekty świetlne i unikalna paleta kolorów dla każdej epoki nadają Philabieldii prawdziwą tożsamość. Ścieżka dźwiękowa, mieszanka orkiestry i chiptune'u, wspaniale towarzyszy przygodzie, z kilkoma szczególnie pamiętnymi motywami bossów. Powiedziawszy to, towarzyszka Elliota, Faie, może szybko stać się irytująca: jej stała obecność i skłonność do dydaktycznych dialogów zakłócają rytm, często prowadząc gracza za rączkę.

Przewidźcie około trzydziestu godzin, aby dotrzeć do napisów końcowych, mówi nam TheGamer, i znacznie więcej, by eksplorować zadania poboczne w różnych epokach, optymalizować swoje bronie i odnaleźć wszystkie skarby czasu. Mimo pewnych dłużyzn, czasem nierównego poziomu trudności oraz scenariusza, który zbyt często opiera się na znanych klisze JRPG, The Adventures of Elliot: The Millennium Tales okazuje się bogatym, technicznie dopracowanym action-RPG, niesionym przez koncept podróży w czasie, wykorzystany na tyle dobrze, by pozostawić trwałe wrażenie.