Valor Mortis gerçekten birinci şahıs bakış açısından soulslike mi?

Evet, oyunun ana özelliği bu. Ghostrunner'ın yapımcısı One More Level, FPS görünümünde soulslike sunuyor: R1'de kaçış, L1'de blokaj ve savunma, sağ tetikle saldırı. Birinci şahıs perspektifi türde nadiren kullanıldığı için deneyim orijinal kalıyor.

Valor Mortis'in anlatı bağlamı nedir?

William adında hayatlandırılmış bir asker rolü üstleniyorsunuz ve harap bir savaş meydanında uyanıyorsunuz. Napoléon aklınızda konuşuyor ve eski silah arkadaşlarınızdan zombiye dönen varlıklarla karşı karşıya geliyorsunuz. Oyun Bonapartist savaşlarının ütopyasında geçiyor.

Ön incelemeye göre level tasarımı nasıl çalışıyor?

Oyun en iyi soulslikes'lerin tipik olarak kullandığı iç içe level tasarımını kullanıyor. Cesetlerden elde edilen güçler (BioShock tarzı) kısayolları ve seviyelerde yeni rotaları açarak, ödüllendirici bir bağlantılı keşif yaratıyor.

Kılıçtan başka silah var mı?

Evet, ikinci bölgede pistol geliyor (dağ kariyeri). Düşman ürelerine nişan alarak muazzam hasar verebilir ve kılıç ile kurşunu değiştirerek savaşlara gerçek taktikal bir boyut katabilirsiniz.

GameRant'a göre hâlâ açık sorular neler?

Demo ikna edici olacak şekilde kalibre edilmiş olduğundan, zorluk seviyesinin nasıl ilerleyeceği, biyom zenginliğinin tam oyunda devam edip etmeyeceği ve fener sistemindeki ilerlemenin ilk saatin ötesinde ilginç kalıp kalmayacağı doğrulanması gerekiyor.

Valor Mortis: 1,5 saatlik oynanıştan geriye kalanlar, GameRant'ın değerlendirmesi

Gamescom 2026'da GameRant, kulaklık takılı bir şekilde, altmış dakika sürmesi planlanan ama ilgi o kadar yoğundu ki talep üzerine uzatılan bir seansta Valor Mortis'e bir buçuk saat boyunca elini sürme fırsatı buldu. One More Level stüdyosu (Ghostrunner'ın babaları) burada, Napolyon savaşlarının alternatif bir tarihinde geçen, birinci şahıs bakış açılı bir soulslike sunuyor. Kağıt üzerinde, bu karışım merak uyandırıyordu. Elde tutulduğunda ise, açıkça oldukça ikna edici oluyor.

Başlangıç senaryosu atmosferi iyi kuruyor: William, harap olmuş bir savaş alanında diriltilen bir asker, kafasında Napolyon'un sesini duyuyor ve zombiye dönüşmüş eski silah arkadaşlarıyla savaşmak zorunda kalıyor. Sağ tetik vuruyor, R1 kaçınıyor, L1 blok ve parry yapıyor. Kağıt üzerinde devrimsel bir şey yok, ama uygulama etkileyici: parry sezgisel, tatmin edici görünüyor ve iyi idare edilen her düelloyu kanlı ve koreografili bir infaza dönüştürüyor. Ses tasarımı da işin geri kalanını hallediyor, her başarılı parry'de tizleşen o metalik twang sesiyle.

Gazeteciye göre gerçekten işe yarayan şey, keşif ile savaş arasındaki eklemlenme. Bir cesetten alınan alevli bir kalp, BioShock tarzı bir güç açığa çıkarıyor ve bu da seviyede kısayollar açıyor - türün en iyi temsilcilerinin tuzu biberi olan o iç içe geçmiş level tasarımını burada da buluyoruz. İkinci bölgede, bir dağ yamacındaki taş ocağında tabancanın devreye girmesi ise oyunu bir kez daha değiştiriyor: düşman çıbanlarını hedef alarak devasa hasar vermek, kılıç ile kurşun arasında geçiş yapmak son derece iyi işliyor ve zaman zaman Ghostrunner'ın baş döndürücü platform hissini anımsatıyor.

Peki ya çekinceler? GameRant, ikna etmek üzere bu kadar özenle ayarlanmış bir demodan çok fazla sonuç çıkarmanın zor olduğunu doğruluyor. Zorluğun zaman içinde nasıl geliştiğini, biyomların zenginliğinin tam bir oyunda ne kadar sürdüğünü ve fener sistemi üzerinden gelişen ilerleme mekaniğinin ilk saatin öfori hali geçtikten sonra ilgi çekiciliğini koruyup korumadığını görmek isterdik. Çıkış tarihi ve pratik bilgiler için, kendisine ayrılmış makalemize yönlendiriyoruz.

Geçici değerlendirme: Oyunun geri kalanı bu iki bölgenin verdiği sözü tutarsa, çok güçlü bir başlangıç olacak. Kontrol etmek için ekim ayında buluşalım!