Zapowiedź The Adventures of Elliot: Epopeja HD-2D czerpiąca z Zeldy, nie tracąc przy tym własnej tożsamości, według Gameblog

Po dobrej godzinie spędzonej z demem The Adventures of Elliot: The Millennium Tales, dziennikarz Gameblog ma trudność, by myśleć o czymkolwiek innym niż o reinkarnacji A Link to the Past. Widok izometryczny, spokojne wioski, lochy pełne zagadek i bestie do wybicia: tyle znajomych podstaw. Ale bardzo szybko wyczuwa się zupełnie inny rytm w tytule Square Enix, żywszy i bardziej techniczny, niż mogłoby się wydawać.

W sercu rozgrywki znajduje się bogato rozbudowany system broni. Elliot może wybrać łączenie dwóch broni spośród siedmiu dostępnych typów, od szybkiego miecza, przez łuk celowniczy, aż po bardziej metodyczną włócznię. Każda z nich ma swój własny rytm, kilka klatek odzyskiwania, a według Gameblog, różnicę odczuwa się natychmiast w walce. To właśnie zebrane kryształy pozwalają zacieśnić tę pętlę eksploracja–łupy–ulepszenia, która już w demie wydaje się satysfakcjonująca.

Wreszcie prawdziwą osobliwością okazuje się Faie, mała wróżka towarzysząca Elliotowi. Wykracza ona bowiem daleko poza rolę gadżetu: dodaje dodatkową warstwę rozgrywki, oferując samodzielny dash, teleportację Elliota na jej pozycję, niewielkie sterowanie prawym gałkiem, a nawet jest grywalna przez drugiego gracza w trybie kooperacji... W najgorętszych starciach ustawienie Faie za linią wrogów, aby się do niej teleportować i uderzyć od tyłu, staje się naturalnym odruchem. W lochach jej zdolności wpisują się w sam fundament architektury poziomów, między antycypacją a refleksem.

Wizualnie ten HD-2D wciąż działa, jak mówi dziennikarz. Dekoracje Philabieldii wciąż składają się z rozbudowanych sprite'ów, oświetlonych brył, nieoczekiwanych głębi pola. Królestwo Huther, chronione przez swój zaklęty spokój, ładnie kontrastuje z dzikimi ziemiami opanowanymi przez bestialskie plemiona. Między przeszłością a teraźniejszością, konającymi ruinami a wciąż stojącymi miastami, obietnica przygody rozciągniętej na cztery ery otwiera szerokie pole możliwości, tym bardziej że dbałość o inscenizację już teraz zdradza kilka wskazówek na temat klątwy dotykającej księżniczkę Heurię.

Choć nie wszystko jest jeszcze idealnie wyważone, bo niektóre hitboxy nieco brakuje czytelności, a poziom trudności rośnie zbyt szybko, jeśli gra się jak turysta, ta pierwsza styczność pozwala dostrzec wymagające, ale hojne action-RPG. Jeśli utrzyma swój klimat na całej długości, The Adventures of Elliot: The Millennium Tales może być właśnie tym, czego szukają miłośnicy gier w stylu Zeldy. A to mówi sam Gameblog!