Ön İzleme The Adventures of Elliot: Gameblog'a göre kimliğini kaybetmeden Zelda'dan ilham alan HD-2D bir destan

The Adventures of Elliot: The Millennium Tales'in demosunda geçirilen dolu dolu bir saatin ardından, Gameblog'un gazetecisi A Link to the Past'in yeniden icadından başka bir şey düşünmekte zorlanıyor. İzometrik görünüm, sakin köyler, bilmecelerle dolu zindanlar ve tüylü canavarlar: hepsi tanıdık temeller. Ama çok geçmeden, Square Enix'in oyununda göründüğünden çok daha canlı ve teknik bambaşka bir tempo hissediliyor.

Oynanışın merkezinde, oldukça zengin bir silah sistemi bulunuyor. Elliot, hızlı kılıçtan hedefli yaya, daha metodik mızrağa kadar yedi olası tür arasından iki silahı birleştirmeyi seçebiliyor. Her birinin kendine has küçük bir ritmi, birkaç toparlanma karesi var ve Gameblog'a göre, çarpışmada farkı hemen hissediyorsunuz. Toplanan kristaller ise, demoda görünüşe göre şimdiden tatmin edici olan bu keşif-yağma-yükseltme döngüsünü sıkılaştırmayı sağlıyor.

Son olarak, Elliot'a eşlik eden küçük peri Faie'de gerçek bir özgünlük buluyoruz. Çünkü o basit bir aksesuarın çok ötesine geçiyor: bağımsız bir atılış, Elliot'ı onun bulunduğu konuma teleport etme, sağ çubukla küçük bir kontrol imkânı ya da basitçe bir kooperatif oyunda ikinci bir oyuncu tarafından oynanabilir olma gibi ek bir oyun katmanı ekliyor... En kızışmış çarpışmalarda, Faie'yi bir düşman hattının arkasına konumlandırıp ona teleport olarak sırtlarına vurmak doğal bir hareket haline geliyor. Zindanlarda ise, onun yetenekleri öngörü ve refleksler arasında, seviye tasarımının kilit taşına entegre oluyor.

Görsel açıdan, bu HD-2D yaklaşımı gazetecinin de belirttiği gibi hâlâ işe yarıyor. Philabieldia'nın dekorları, her zaman ayrıntılı sprite'lardan, aydınlatıcı hacimlerden, beklenmedik alan derinliklerinden oluşuyor. Koruma büyüsüyle korunan Huther krallığı, canavarsı kabilelerin istila ettiği vahşi topraklarla güzel bir tezat oluşturuyor. Geçmiş ve şimdiki zaman arasında, can çekişen kalıntılar ile hâlâ ayakta duran şehirler arasında, dört çağa yayılan bir macera vaadi geniş bir olasılıklar alanı açıyor; ayrıca sahneleme konusundaki ilgi, Prenses Heuria'ya çöken lanet hakkında şimdiden bazı ipuçlarını sızdırıyor.

Her şey dengeleme açısından henüz tam olarak mükemmel olmasa da -çünkü bazı vuruş alanları biraz okunabilirlikten yoksun ve turist gibi oynarsanız zorluk çok hızlı artıyor- eller arasındaki bu ilk yatırım, bize zorlu ama cömert bir aksiyon-RPG'yi sezdiriyor. Bu atmosferini bütün oyun boyunca sürdürebilirse, The Adventures of Elliot: The Millennium Tales, Zelda-like severlerin aradığı o güzel nostalji anı olabilir. Ve bunu söyleyen Gameblog!