Marvel's Wolverine İncelemesi: Neredeyse mükemmel dövüşler, TheGamer'ın kararı

Marvel's Wolverine, acımasız bir anlatı odaklı dövüş oyunu arıyorsanız ve otomatik pilotta bir keşif deneyimini kabul etmeye hazırsanız satın almaya değer. Insomniac en olgun oyununu sunuyor ve bu, her pençe darbesinde hissediliyor, diyor TheGamer.

Kağıt üzerinde konu basit: Logan, herkesin bildiği Weapon X kökeninden çok önce, on yıllara yayılmış dağınık bir hafızayı yeniden bir araya getirmeye çalışıyor. Insomniac, Spider-Man'in klasik süper kahraman tonunu bırakıp daha karanlık, daha yetişkin bir şeye yöneliyor; bunu, Hugh Jackman versiyonundan daha az kaba ve öfkeli bir Logan'ı seslendiren Liam McIntyre taşıyor. Karşısında, Jean Grey (Krizia Bajos) merkezi bir yer tutuyor - ikilinin ilişkisi anlatının kalbi haline geliyor.

Dövüşler, gerçekten tutulan söz

Bu, kesinlikle işe yaraması gereken nokta ve işe yarıyor, diye kabul ediyor gazeteci. Çatışmalar hızlı, kanlı, içgüdüsel: Logan doğrar, rakiplerini boşluğa iter, kurbanlarının üzerine çılgın bir kokarca gibi atlar. Sistem basit başlıyor ama hızla özel hareketlerle, oldukça gore infazlara sahip bir öfke moduyla ve tepeden dalmak yerine parry yapmayı zorunlu kılan güçlü düşmanlarla zenginleşiyor.

Akıllıca bir detay: Logan'ın iyileşme yeteneği, birçok oyuncunun başlangıçtaki korkusunun aksine, kostüm üzerindeki görsel hasarları silmiyor. Ve sürpriz bir şekilde, Logan adamantyum iskeletine rağmen kırılgan kalıyor - parry hareketlerini ihmal eden bir oyuncu ciddi şekilde cezalandırılabilir. Bu gerçek risk, sonuçsuz bir güç fantezisinden uzak olarak her darbe alışverişine ağırlık kazandırıyor.

Senaryo ise güçlü vuruyor. Insomniac, Logan'ın ilk solo çıkışı için beklenmeyecek anlatı dönüşlerine cesaret ediyor ve tüm kadro (Mystique, Sabretooth, Lady Deathstrike, Nathaniel Essex) dikkatle yazılmış. TheGamer'a göre, final, ilk Marvel's Spider-Man'in finali kadar sarsıcı; bu, hafife alınacak bir iltifat değil.

Ama biraz kısır döngüye giriyor

Logan'ın hareket seti, gizli tutulan özgün bir mekaniğe rağmen, oyunun yarısından sonra pek gelişmiyor. Sonuç olarak: çatışmalar, keyfi tazeleyecek yeni kombinasyonların eksikliği nedeniyle tekrarlayıcı hale geliyor. Keşif de aynı sorundan muzdarip - seviyeler gerçekten kaybolma isteği uyandırmıyor ve toplanabilir öğeler (kasalar, viski şişeleri), Logan'ın duyularının bunları otomatik olarak göstermesi sayesinde gerçek bir ilgi olmadan ritmi yavaşlatıyor. Set parçaları ise kaçırılması bile mümkün olmayan QTE'leri sonuna kadar kullanıyor, bu da gerginliği biraz kırıyor.

Karar: Marvel's Spider-Man'i senaryosu için sevdiyseniz ve daha teknik, daha kanlı bir dövüş sistemi arıyorsanız, Marvel's Wolverine, geri planda kalan bir keşif deneyimine rağmen tüm kutucukları işaretliyor. Kesin çıkış tarihi ve pratik bilgiler için özel makalemize bakın.