Test The Relic: First Guardian - potencjał jest, ale zbyt wiele niedociągnięć według IGN

The Relic: First Guardian, stworzone przez Project Cloud Games, wysyła waszą postać - Pierwszego Strażnika - na Arsilthus, świat dark fantasy trawiony przez Nicość od czasu, gdy Wielka Relikwia uległa zniszczeniu. Na pierwszy rzut oka przypomina to Soulslike'a: ogniska w formie stel, wymagające walki, kryptyczna narracja już od pierwszej przerywnika filmowego. Ale formuła szybko zbacza w stronę bardziej klasycznego action-RPG - śmierć nie jest karząca, przeciwnicy nie odradzają się przy stelach, wytrzymałość zużywana jest wyłącznie podczas unikania i parowania (a nie podczas ataków). Jest to bardziej dynamiczne, bardziej przystępne, z sześcioma drzewkami umiejętności powiązanymi z odpowiednią liczbą rodzin broni oraz systemem progresji opartym na eksploracji, a nie na grindzie doświadczenia.

Co naprawdę działa dobrze według IGN

Eksploracja wydaje się być prawdziwym kręgosłupem gry. Mapy otwierają się stopniowo, budując logiczne i spójne strefy, a każdy objazd zostaje nagrodzony - unikalną bronią, materiałem kowalskim, cenną relikwią do drzewek umiejętności. Nigdy nie odczuwa się sztucznego wypełniacza, co jest rzadkością w tym segmencie. Project Cloud Games wyraźnie postawiło na ten aspekt i to się opłaciło.

System broni również zasługuje na wyróżnienie, jak mówi dziennikarz. Przejście z krótkiego miecza z tarczą na dwuręczny topór to niemal jak zmiana gry: inna fizyka, inercja, wyczucie czasu, umiejętności właściwe dla każdej rodziny broni. Każdy znaleziony element ekwipunku jest unikalny - żadnego losowego lootu w nadmiarze, lecz przedmioty przemyślane. A atmosfera reaguje na wasze zwycięstwa: pokonanie bossa rozprasza burzę nad daną strefą. Mały szczegół, wielki efekt.

Co szwankuje - i to poważnie

Walki z bossami skupiają w sobie wszystkie wady naraz. Długie animacje blokują waszą postać na kilka sekund bez możliwości przerwania, hitboxy okazują się nieprecyzyjne, kamera szaleje w zatłoczonych arenach. I to właśnie w tych momentach klatkaż załamuje się na PS5 - daleko od stabilnych 60 kl./s, często oscylując wokół 30 kl./s w strefach przeładowanych efektami. Ernan, Głodny Władca, ucieleśnia ten problem sam w sobie: wizualnie imponujący boss, walka nieczytelna z powodu nadmiaru efektów i spadków wydajności. Dziennikarz przyznaje, że umierał raczej z powodu technicznych niedociągnięć niż różnicy w umiejętnościach, co, przyznacie, jest najgorszą możliwą frustracją w grze wymagającej precyzji i wyczucia czasu.

Ogólna ergonomia również nagromadza drobne tarcia: precyzyjne pozycjonowanie wymagane do interakcji z NPC-ami lub skrzyniami, blokowanie interfejsu podczas kolekcjonowania nagrań audio, wyraźny aliasing, tekstury poniżej poziomu, jaki zazwyczaj umożliwia Unreal Engine 5.

Werdykt

Ocena IGN France wynosi 6/10, co odpowiada analizie: sympatyczne RPG z prawdziwą tożsamością, lecz ograniczone przez niewystarczające wykończenie jak na poziom swoich ambicji. Jeśli podobał wam się Steelrising lub action-RPG klasy AA, które akceptują swoje techniczne ograniczenia, The Relic zasługuje na spojrzenie - z cierpliwością. Jeśli natomiast stabilność techniczna jest dla was nienegocjowalna, poczekajcie na patche...