The Mound: Omen of Cthulhu - Lovecraftvari kooperatif, çılgın bir gezi ile sinsi dehşet arasında, IGN'in ilk izlenimleri

ACE Team klasiği tercih etmiyor ve The Mound: Omen of Cthulhu bunun kanıtı niteliğinde. Dört kişilik bir kooperatif nişancı oyunu kılığının altında, gerçek bir Lovecraftvari kabus olan lanetli bir orman uzanıyor; her keşif intihara açık bir bahis. IGN'in analizine bir göz atalım.

Her sefer öncesinde, mürettebat yüzen bir merkez üssü olan bir kalyonda hazırlanıyor; burada cephanesini, sarf malzemelerini ve orman bitkisinin düşmanca ortamına atılmadan önce fazla umut beslemek istemeyeceğiniz birkaç şaka gadget'ını seçiyorsunuz. Gazeteci, bu önsözün tonu belirlediğini söylüyor: ekipman hakkında konuşuluyor, birbirinize takılıyorsunuz, ama çamura ayak bastığınızda ormanın hiç merhamet göstermeyeceğini çok iyi biliyorsunuz.

The Mound, gergin silahlı çatışmalar ile arazinin sürekli yönetimi arasında gidip geliyor. Yaratıklar sadece üstünüze çullanmakla yetinmiyor, gerçekliği durmadan bozuyorlar, kör bir noktada kayboluyor ve bir ağacın arkasında yeniden ortaya çıkıyorlar; yaşam ve ölümün acımasızlığında eğlenceli hiçbir şey yok, bir dokunaç şaklaması referans noktalarınızı paramparça etmeye yetiyor. Bu yüzden korku içinde ilerliyorsunuz, gözleriniz sadece ufka değil, aynı zamanda akıl sağlığı göstergelerine de kilitli, çünkü aklınızı kaybetmek şarjörünüzü boşaltmaktan çok daha az tehlikeli değil.

Görsel açıdan, gazeteci tanıdık bir izlenimi doğruluyor: orman, yoğun sisi, hastalıklı renkleri ve uzaktan görülen kiklop biçimleriyle başlı başına bir karakter... ACE Team, renkli pulp ile kozmik dehşet arasında, hem büyüleyici hem de rahatsız edici tuhaf bir estetik dayatıyor. Bir iğrençlik geçerken ışıklar titrediğinde, dekorun kendi ağırlığı altında büküldüğü netleştiğinde, IGN oyunun atış hassasiyetinden çok atmosfere odaklandığını belirtiyor.

Bu ilk oturumlardan çıkan şey, gazetecinin ifadesiyle, akla yatkın olmayan ama baştan çıkarıcı bir karışım: hem arkadaşlar arasında paylaşılmaya ideal, gürültülü bir kooperatif oyunla karşı karşıyayız, hem de bu ormanda sizin sadece yutulmaya mahkum bir davetsiz misafir olduğunuzu hatırlatan Lovecraftvari bir rahatsızlık tarafından sürekli kesintiye uğratılıyor.