Test Yoshi and the Mysterious Book - The Gamer'a göre biraz ısırıcılıktan yoksun ama keyifli bir etkileşimli masal

Yoshi and the Mysterious Book ile Nintendo, yeşil dinozor için saf platform oyununa değil, meraka odaklanan yeni bir bölüm açıyor. Kurgu basit ama etkili: hafızasını yitirmiş konuşan bir ansiklopedi olan Mr E, sayfalarının içeriğini kaybetmiş. Yoshi'ye düşen görev, bu canlı büyü kitabına dalıp her yaratığı, onların alışkanlıklarını, büyülerini... ve zevklerini listelemek. Kağıt üzerinde, karakter tasarımı ve deneyselliği için eşi benzeri görülmemiş bir potansiyel söz konusu. Peki TheGamer gazetecisi bu konuda ne düşünüyor, bir bakalım.

Ona göre, oynanış son derece klasik bir 2D platform oyunu yapısına dayanıyor, ancak keşfe doğru yönlendirilmiş bir yapı bu. Bölümlerin her biri küçük bir oyuncak kutusu rolü üstleniyor: gözlemliyor, deniyor, yaratıkları belgeliyoruz; Yoshi onları yumurtaya dönüştürerek yutabiliyor, onlara bir eşya hediye edebiliyor ya da birbirleriyle etkileşime girmelerine izin vererek detaylı bir bilgi kartını doldurabiliyor. Buradaki kısıtlama hayatta kalmak değil, tüm davranışları bulmak: yeni sayfaların kilidini açmak için gereken yıldızları ve çiçekleri toplamak.

Bu oyun döngüsü, eserin hem en büyük gücü hem de en büyük kısıtlaması olarak işliyor. "Etkileşimli resimli kitap" tarafını kabul edildiğinde, gizli ikincil hedeflerin gizli avına ve hafif puanlamaya kendinizi kaptırıyorsunuz, bu da bazı bölümleri tekrar oynamaya itiyor sizi. Tam tersine, meydan okumayı ya da sürükleyici platform oynanışını sevenler sıkılma riskiyle karşı karşıya: ilerleme çok yönlendirilmiş, bulmacalar hiçbir zaman çetrefilli değil ve aynı gözlem rutinleriyle geçen çok uzun oturumlarda can sıkıntısı hissedilir hale geliyor.

Görsel açıdan ise TheGamer, oyunun küçük bir mücevher olduğunu belirtiyor. Altı büyük bölüme ayrılan dünyalar, illüstrasyonu taklit eden bir 3D görünüm benimsiyor; bilinçli olarak düşürülmüş kare hızı da stop-motion tarzı bir çekicilik katıyor. Yoshi'nin ve yaratıkların, özellikle binek olarak kullanılanların (dev domuz, canlı kaykay) animasyonları fantezi kokuyor. Yumuşak ve göze batmayan müzikler, akşam masalı atmosferine mükemmel şekilde eşlik ediyor, ancak gerçekten akılda kalıcı temalar sunmuyor.

Oynanış süresi açısından, ana hikayeyi bitirmek yaklaşık on saat gerektiriyor, ancak yüzde 100'ü hedeflemek - tüm yaratık kartlarını doldurmak ve tüm koleksiyon parçalarını bulmak - bu süreyi kolaylıkla iki katına çıkarabilir. TheGamer, oyunun sonuna doğru gerçek zorluk kademelerinin ve gerçekten yenilenmiş mekaniklerin eksikliğinden dolayı hayal kırıklığına uğradığını belirtiyor. Geriye, genç kitleye ve amatör oyuncuya yönelik, türün platform oyunlarında yeni bir standart olmaktan çok, güzel bir etkileşimli başucu kitabı gibi işleyen, oldukça keyifli bir Yoshi kalıyor.