Test Forza Horizon 6 : Japonia w apoteozie, z hojną formułą - Bilans Destructoid

Po hojnym meksykańskim epizodzie, Forza Horizon 6 zabiera nas wreszcie do Japonii. Playground Games obiecało nam ultymatywny road trip, a pierwsze minuty są wspaniałe: neony Tokio, serpentyny górskie w stylu Hakone, przemoczone pola ryżowe, nadmorskie drogi o wschodzie słońca. Ogromna mapa łączy biomy bez żadnego przestoju i w pełni gra kartą... pocztówki, jak donosi wiele testów. Przyjrzyjmy się teraz analizie Destructoid.

"Japońskie panoramy niekiedy ocierają się o fotorealizm"

Pod względem rozgrywki, pozostajemy przy DNA serii Horizon: ultra dostępny otwarty świat, w którym można przejść z nocnego driftu do sprintu autostradą bez najmniejszego ekranu wczytywania. Model jazdy w stylu semi-arcade wciąż się udoskonala, gdy tylko na ekranie pojawiają się deszcz i wąskie górskie drogi, ze specjalną pracą nad przenoszeniem masy. Zapowiedziane 550 bolidów, z silną obecnością japońskich marek (Toyota, Nissan, Honda, Subaru, Mazda), uszczęśliwia każdego miłośnika JDM i tuningu, jak zwierza się nam dziennikarz. Progresja została nieco przepracowana: scenariuszowe rozdziały oddają hołd japońskiej kulturze motoryzacyjnej - drift, touge, kultura bosozoku, scena uliczna - jednocześnie lepiej strukturyzując odkrywanie mapy. Wciąż nawlekamy festiwale, wyzwania prędkościowe i tablice do zniszczenia, ale dbałość włożona w inscenizację pozwala nadać temu trochę głębi i wyciągnąć ten dość smutny szkielet z powtarzalności, w którą się osadzał.

Pod względem technicznym, Forza Horizon 6 to prawdziwa wizytówka technologiczna. Na Xbox Series X i mocnym PC, 4K/60 fps prezentuje się znakomicie, dynamiczne efekty pogodowe są wspaniałe, a japońskie panoramy niekiedy ocierają się o fotorealizm. Ale nawet dźwięk nie pozostaje w tyle, pomiędzy rykiem silników, gwizdami turbin i eklektyczną ścieżką dźwiękową, gdzie pełne niuansów utwory elektro mieszają się z kilkoma japońskimi perełkami. Według Destructoid, można zarzucić grze pewien brak podejmowania ryzyka: scenariuszowe wyścigi w stylu blockbusterów, podobnie jak struktura otwartego świata, dają czasem wrażenie "déjà vu"... ale gdzie indziej. Pozostaje kolosalna żywotność, wzmocniona przez sezony, cotygodniowe wydarzenia i tryb online, nawet jeśli nowości są tam na razie raczej nieśmiałe. Dla nowych graczy to bez wątpienia pozycja obowiązkowa. Dla weteranów Wojny silników, to najbardziej dopracowana odsłona... która jednak przypomina, że seria, chce tego czy nie, prędzej czy później będzie musiała wyjść ze swojej strefy komfortu.