Preview Assassin's Creed Black Flag Resynced: Triumfalny powrót króla piratów? Analiza Gamerant po 4h gry

Powrót do morskiego uniwersum Assassin's Creed Black Flag Resynced to przede wszystkim wizualny szok, jak pisze dziennikarz Gamerant w swojej preview. Morze Karaibskie korzysta z nowego Anvil Engine: większe fale, olśniewające odbicia dzięki ray tracingowi, sztormy, które dosłownie pochłaniają horyzont, oraz nieskończenie bardziej ożywione porty, z nabrzeżami zapełnionymi marynarzami i dymem wydobywającym się z dział przybrzeżnych fortów. Zrealizowane w teksturach wysokiej rozdzielczości i z przepracowanym oświetleniem, Nassau i Havana wreszcie nabierają wymiaru, o którym można było jedynie marzyć w 2013 roku.

Z padem w ręku, prawie cztery godziny spędzone z tytułem pokazują grę całkowicie rozebraną na części, a następnie odbudowaną, a nie po prostu wygładzoną. Parkour wydaje się płynniejszy, z równie naturalnymi przejściami między biegiem, skokami i wspinaniem, choć czasami niektóre automatyczne chwyty wydają się nieco trudne do aktywowania w gęściej zabudowanych obszarach. Walka z kolei znacząco się zmieniła: rytm skłania się teraz bardziej w stronę czytania przeciwnika i dobrze wyczutych parowań, na korzyść bardziej brutalnych i łatwo czytelnych egzekucji. Muszkiety i pistolety zachowują swoją siłę uderzenia, ale teraz trzeba działać w kilka osób, aby wyczyścić fortyfikację.

Co do treści, Ubisoft zapewnia: Resynced pozostaje czysto narracyjną grą jednoosobową, bez zwrotu w stronę RPG czy powrotu multiplayera. Serce przygody wciąż śledzi losy Edwarda Kenwaya, ale nowe misje pozwalają lepiej poznać takie postacie jak Czarnobrody i Stede Bonnet, dzięki trzem oficerom włączonym do załogi, mającym własne wątki narracyjne. Nowe momenty w Animusie skupiają się bardziej na wewnętrznych rozdarciach Edwarda, co może rozczarować tych, którzy docenili bardziej wyraźny nowoczesny metakomentarz.

Pozostaje jednak pytanie dla dziennikarza Gamerant: czy dopracowując wszystko do perfekcji, Resynced zdoła zachować choć odrobinę szorstkości i chaosu, które stanowiły urok oryginału? Na razie kompromis wydaje się trzymać: doświadczenie gęstsze, bardziej filmowe, ale wciąż pozostawiające miejsce na improwizację między dwoma morskimi burzami.