Windrose: özel sunucu kurma — Steam, SteamCMD, Docker kurulumu ve zorluk ayarları

Windrose ilk gerçek durgun dönemini yaşıyor. Son düzeltme, 0.10.0.8 sürümü, 8 Temmuz 2026 tarihine kadar uzanıyor ve üç satırla özetlenebiliyordu: uzun menzilde tekne gövdelerini delip geçen mermiler, iyileştirilmiş Japonca yerelleştirme ve ön yelken açılarıyla ilgili bilinen bir hata. Ashlands'e, yani ilk büyük içerik güncellemesine gelince, Kraken Express 28 Nisan'dan itibaren bunun "en az altı ay" süreceğini haber vermişti ve 1 Temmuz tarihli geliştirici günlüğünde hâlâ bir çıkış tarihi açıklanmadı.

Başka bir deyişle: sonbahara kadar, oyununuzu sürdürecek olan şey mürettebatınız olacak. İki milyon satışı aşmış bir hayatta kalma oyununda bir grubu bir arada tutmanın en güvenilir yolu ise bir özel sunucudur: sürekli çalışan bir dünya, herkesin istediği zaman bağlanabildiği, sunucu sahibinin çevrimiçi olmasına bağlı olmayan bir dünya. Bu araç ücretsizdir, zaten oyunla birlikte gelir ve 25 Haziran'daki 0.10.0.7 yamasından itibaren resmi bir Docker imajı sayesinde Linux üzerinde de çalışıyor.

Başlamadan önce bir kelime uyarısı: Windrose'un istemcisi Fransızcaya çevrilmiştir (arayüz ve alt yazılar), ancak sunucu tarafının tamamı İngilizce kalır. Yapılandırma dosyalarının anahtarları, araçla birlikte gelen DedicatedServer.md kılavuzu ve çevrimiçi belgelerin Fransızca sürümü bulunmuyor: aşağıda belirtilen alan adları tam olarak yazıldığı gibi kullanılmalıdır.

Sunucuyu edinmek: üç yol ve klasik bir hata

Windrose'un özel sunucusu, ana makinede oyuna sahip olmayı gerektirmeyen, ücretsiz, bağımsız çalışan bir yürütülebilir dosyadır. Onu edinmenin üç eşdeğer yolu vardır:

• Oyun dosyalarından: kurulum klasörünü, ardından R5\Builds klasörünü açın. WindroseServer alt klasörü (Epic Games Store ve Stove'da WindowsServer) sunucudur.
• Steam aracından: kitaplığınızda, kategori filtresini "Araçlar"a geçirin, Windrose Dedicated Server'ı arayın ve bir oyun gibi kurun. Güncel tutmak için en basit yol budur.
• SteamCMD üzerinden: grafik arayüzü olmayan bir makine, uzak bir sunucu veya otomasyon için önerilen yöntem.

Herkesin ilk seferde yaptığı hata: sunucuyu oyunun klasöründen başlatmaktır. Bu işe yaramaz. Kurulumda bulunan klasör istemci tarafında dahili bir rol üstlenir ve istemci onu çalışır görür görmez süreci keser. Önce diskte başka bir yere, oyunun dizin yapısının tamamen dışında bir yere kopyalayın ve bu kopya üzerinde çalışın.

SteamCMD için sunucunun uygulama kimliği 4129620'dir (oyunun kendisi 3041230 numarasını taşır). Sıra dört komuttan oluşur:

• force_install_dir "C:\Game_Servers\Windrose_Server"
• login anonymous
• app_update 4129620 validate
• quit

Anonim bağlantı yeterlidir: sunucuyu kurmak için herhangi bir lisans gerekmez. Daha sonra güncellemek için, yalnızca değiştirilmiş dosyaları yeniden indiren app_update 4129620 validate komutunu yeniden çalıştırmak yeterlidir.

İlk başlatma ve davet kodu

Klasörde iki yürütülebilir dosya birlikte bulunur. StartServerForeground.bat, günlüklerin aktığı bir konsol açar: bu, tercih edilmesi gereken başlatma yöntemidir, yalnızca bir çökmeyi teşhis etmek için bile olsa, ve pencereyi kapatmak sunucuyu durdurur. WindroseServer.exe ise süreci arka planda, görsel bir geri bildirim olmadan başlatır ve sonlandırmak için görev yöneticisine başvurmak gerekir.

İlk başlatıldığında sunucu kendi yapılandırma dosyalarını oluşturur ve konsolda f1014dc1 türünden sekiz karakterlik bir davet kodu görüntüler. Satır çok hızlı akıp gittiyse, bu kodu R5\ServerDescription.json içinde bulabilirsiniz. Geriye sadece bunu istemcinin sunucuya bağlanma ekranına yapıştırmak ve ekibinize iletmek kalıyor.

ServerDescription.json: gerçekten önemli olan alanlar

Uygulamanın köküne yerleşen bu tek dosya, sunucunun kendisini yönetir. Kesin kural: sunucu kapalıyken düzenleme yapın, aksi halde değerleriniz üzerine yazılır.

İki alana asla dokunulmaz: örneğin kimliğini temsil eden PersistentServerId ve gelecekteki bir kullanım için ayrılmış DirectConnectionServerAddress.

Doğrudan IP: ne zaman ve nasıl

Varsayılan olarak Windrose kendi bağlantı sunucularına dayanır ve NAT geçişi yoluyla portları dinamik olarak atar; bu da etkin UPnP'ye sahip bir yönlendirici gerektirir. Bu yöntem iki durumda başarısız olur: oyunun hizmetlerini filtreleyen bir internet servis sağlayıcısı, veya inatçı bir yönlendirici arkasında kendi kendine barındırma. Nisan ortasında eklenen doğrudan IP bağlantısı, bir yedek çözüm olarak devreye girer. Yerel ağda ne genel IP ne de port yönlendirmesi gerekir: sunucuyu barındıran kişi yerel adresini ve portunu bildirir, örneğin 192.168.1.100:7777.

İnternet üzerinden ise genel bir IP gerekir — bazı sağlayıcılar bunu ek seçenek olarak faturalandırır — ve yönlendiriciden sunucu makinesine TCP ve UDP üzerinden bir port yönlendirmesi gerekir, örneğin 203.0.113.25:17777'den 192.168.1.100:7777'ye. Dikkat, doğrudan IP bağlantısında davet kodları artık işe yaramaz ve bir şifre hatası veya sürüm uyuşmazlığı hiçbir mesaj vermeden ana menüye geri döner. Hiçbir şey işe yaramazsa: makinenin adresini ipconfig ile kontrol edin, 7777 portundan daha yüksek ve daha az talep gören bir porta geçin (17777, 27890, 65000'in altında boş herhangi bir port), güvenlik duvarını ve antivirüsü geçici olarak devre dışı bırakın ve ilk denemeden önce sunucunun başlatma işlemini tamamlamasını bekleyin.

Linux ve Docker: 25 Haziran'dan beri resmi yol

Çevrimiçi belgelendirmenin henüz güncellemediği nokta şu: 18 Mayıs'ta güncellenen sıkça sorulan sorular bölümü, Linux desteği konusunda hâlâ "Sadece Windows" yanıtını veriyor. Buna karşın 25 Haziran 2026'da yayımlanan 0.10.0.7 yaması, Linux sunucu desteğiyle birlikte Docker imajları eklemişti; talimatlar sunucunun kök dizininde bulunan DedicatedServer.md dosyasında yer alıyor. Kamuya açık windroseserver/windroseserver imajı da ayrıca 8 Temmuz'da, 0.10.0.8 sürümüyle eşzamanlı olarak yenilendi.

Prensip şu: docker pull windroseserver/windroseserver:latest komutuyla imajı indirin, ana makinede kayıtlar için bir klasör oluşturun, içine önceden hazırlanmış bir ServerDescription.json yerleştirin, ardından konteyneri ue_user kullanıcısıyla, 7777 portu TCP ve UDP üzerinden dışa açık, Saved klasörü ve yapılandırma dosyası birim (volume) olarak bağlanmış şekilde başlatın. Dosyada iki değer zorunlu: UseDirectConnection için true ve DirectConnectionServerPort için 7777. Konteynere dolayısıyla davet koduyla değil, doğrudan IP üzerinden, konteynere atanan adresten bağlanılır (yerel bir test için 127.0.0.1:7777). Kayıt klasörünüzün yolu boşluk içeriyorsa, komutta bu yolu tırnak içine alın.

Boyutlandırma tarafında, yayıncı sade öneriler paylaşıyor: iki oyuncu için 8 GB RAM ve 35 GB SSD, dört oyuncu için 12 GB, on oyuncu için 16 GB, 3,2 GHz'lik iki çekirdek üzerinde. Sunuculuğu ve oyunu aynı makinede yapıyorsanız, toplamda 24 GB hesaplayın; bunun 16 GB'ı istemci için, 8 GB'ı ise sunucu için ek olarak gerekiyor.

Zorluk ayarı: üç ön ayarın gerçek rakamları

Bu, özel sunucunun en çok göz ardı edilen avantajı. Her dünyanın kendine ait bir WorldDescription.json dosyası var; bu dosya R5/Saved/SaveProfiles/Default/RocksDB_v2/<sürüm>/Worlds/<dünya kimliği>/ dizininde bulunuyor ve bir oyun oluştururken sunulan ön ayarların gerçekte neyi kapsadığını olduğu gibi ortaya koyuyor.

İki çıkarım var. Öncelikle, Medium ile Hard arasındaki fark asimetrik: düşmanlar %50 daha fazla hasar kaldırıyor ama sadece %25 daha güçlü vuruyor. Zoru seçmek dolayısıyla çarpışmaları daha cezalandırıcı yapmaktan çok, onları uzatıyor. Yıpratma yerine gerilim arıyorsanız, canı 1,0'da bırakarak MobDamageMultiplier'ı 1,5 ya da 1,75'e çıkarın — bu iki çarpan için izin verilen aralık 0,2 ile 5,0 arasında. Ardından, BoardingDifficultyMultiplier ne hasara ne de cana dokunuyor: bir gemiye çıkmayı (abordaj) kazanmak için etkisiz hale getirilmesi gereken düşman denizci sayısını belirliyor. Abordajlarınız zor olmadan uzun geliyorsa, düşürmeniz gereken parametre bu.

En ilgi çekici iki parametre, kooperatif modundaki ölçeklendirmeyle ilgili olanlar. Varsayılan olarak 1,0 değerinde olan Coop.StatsCorrectionModifier, bağlı oyuncu sayısına göre düşmanların canını ve duruş kaybetme hızını ayarlıyor. Ama Coop.ShipStatsCorrectionModifier ise varsayılan olarak 0,0 değerinde: ekibiniz büyüdükçe düşman gemileri kesinlikle güçlenmiyor. İşte deniz muharebelerinin üç ya da dört oyuncuda çöküyormuş gibi hissedilmesinin, buna karşın kara savaşlarının idare edilebilir kalmasının mekanik açıklaması bu. Bu değeri 0,5 ile 1,0 arasına çekmek, karaya dokunmadan denizi yeniden dengeliyor.

Bilinmesi gereken son ayar: EasyExplore. Adı yanıltıcı, eski sürümlerden kalma bir isimlendirme bu. true yapıldığında, ilgi çekici noktaları gösteren harita işaretçilerini devre dışı bırakıyor ve dolayısıyla keşfi daha zorlu hale getiriyor. Oyun bunu sürükleyici keşif adı altında sunuyor.

Bu dosyayı değiştirmek yeterli değil: ardından değişiklikleri onaylamak gerekiyor. Sunucu kapalıyken, sunucunun kök dizininde bir komut istemi açılır ve ilgili WorldDescription.json dosyasının tam yolu verilerek R5WorldDescriptionUpdater.exe çalıştırılır. Bu adım atlanırsa, yeniden başlatmada değerleriniz dikkate alınmayacaktır.

Tek oyunculu bir oyunu sunucuya taşımak

Sıfırdan başlamak zorunlu değil. Her şey önceden kapatılıp kaydedildiğinde, aktarım dört adımdan ibaret.

• Dünyanızı %localappdata%\R5\Saved\SaveProfiles\<profiliniz>\ içinde bulun. Format taşımasının yapılıp yapılmamasına göre, bu dosya RocksDB (eski format, 0.10.0.5.120 sürümünden önceki) veya RocksDB_v2_Backups içinde yer alır. RocksDB_v2 klasörü ise çalışma sırasında kullanılır: buna dokunulmaz.
• Dünyanın kimliğini taşıyan klasörün tamamını kopyalayın.
• Bunu sunucunun Worlds klasörüne, R5\Saved\SaveProfiles\Default\ altında, oyun sürümüne karşılık gelen alt klasöre yapıştırın.
• ServerDescription.json içindeki WorldIslandId alanına, kopyalanan klasörün tam adını girin.

Bir dünya klasörünü asla yeniden adlandırmayın: veritabanı bu kimliklere dayanıyor. Ve Steam size yerel kayıt ile bulut kaydı arasında bir seçim sunarsa, her zaman yerel olanı seçin — Steam bulutu, çıkıştan bu yana stüdyonun otomatik yedek kopya sistemi eklemek zorunda kalacağı kadar birçok bozuk kayıt dalgasına neden oldu.

Bir numaralı tuzak: sürüm uyuşmazlığı

Kraken Express bu noktaya her şeyden çok önem veriyor ve bu haklı bir vurgu: sunucu sürümü, istemci sürümüyle tam olarak eşleşmelidir. Bir uyuşmazlık her zaman net bir bağlantı reddiyle sonuçlanmaz; aynı zamanda kaynağıyla ilişkilendirilmesi zor, dağınık hatalara da yol açar. Her yamadan sonra, ne kadar küçük olursa olsun alınması gereken refleks, app_update 4129620 validate komutunu yeniden çalıştırmak ya da sunucu klasörünü yeni kurulumdan almak, ardından eski R5\Saved içeriğini yenisine yerleştirmektir.

Yavaşlayan bir düzeltme temposuyla — 18 Mayıs ile 8 Temmuz arasında sadece üç düzeltme — bakım hafif kalıyor. Bu, şu anda dedicated server'dan yana kullanılabilecek belirleyici argüman bile: bir kez düzgünce kurulduğunda, Ashlands'a kadar müdahalesiz dayanacak ve sürekli yaşayan paylaşımlı bir dünya, bekleme ayları boyunca Windrose'u yeniden açmanın en iyi nedeni olmaya devam ediyor. Bunu, zorluğu artırmak ve kooperatif moddaki deniz dengesizliğini düzeltmek için değerlendirin: bu, bir tek patch notu satırı beklemeden elde edilen yepyeni bir içerik.