Test Gothic 1 Remake: Powrót godny uwagi, ale nie do końca przekonujący, jak twierdzi Millenium

Dwadzieścia pięć lat po premierze kultowego RPG-a od Piranha Bytes, Gothic 1 Remake udaje się wskrzesić Dolinę Kopalni, przemawiając językiem Unreal Engine 5. Wyzwanie jest jasne: pozostać wiernym pierwowzorowi, jednocześnie czyniąc tytuł przystępnym dla współczesnych graczy. Na tym polu analiza jest bardziej wyważona, jak wyjaśnia nam dziennikarz Millenium.

Rozgrywka zachowuje surowe DNA Gothica z 2001 roku: otwarty świat bez znaczników, questy do rozwiązania poprzez zestawianie dziennika z informacjami od NPC-ów, progresję bardzo zależną od powolnego, lecz satysfakcjonującego poznawania frakcji. To staroszkolne podejście ma wyraźny urok, pod warunkiem że poświęci się czas na obserwację rutyny mieszkańców obozu, by zoptymalizować punkty umiejętności, zwłaszcza w broni jednoręcznej czy rzemiośle. Animacje pozostają niestety sztywne, hitboxy są często niedokładne, a czytelność niektórych walk jest bardzo nierówna, mimo całkowitego przebudowania systemu walki.

Pod względem estetycznym Dolina Kopalni zyskała bardzo piękne oświetlenie, udane panoramy oraz doskonały wybór kierunku artystycznego, który szanuje brudną i mineralną atmosferę oryginału. Jednak według Millenium, twarze i niektóre tekstury odstają od obecnych standardów, a w pewnych konfiguracjach wydajność może wyraźnie spadać, co potwierdzają liczne ostatnie benchmarki. Pod względem dźwiękowym, dobrze znane motywy zostały starannie zreorkiestrowane: muzyka jest często bardzo dobrze opracowana i przyczynia się do immersji, ale miksowanie głosów i efektów dźwiękowych mogłoby być precyzyjniejsze.

Jeśli chodzi o długość rozgrywki, mamy do czynienia z bardzo hojnym action-RPG-iem, jak mówi nam dziennikarz: główny wątek fabularny, questy rywalizujących obozów, a także mnóstwo dodatkowych wyzwań (łącznie około czterdziestu osiągnięć, zorientowanych na eksplorację lub opanowanie umiejętności), zajmują mnóstwo godzin. Ale wierność pierwowzorowi bywa czasem posunięta aż do archaizmu: mało czytelny interfejs, bardzo brutalna krzywa trudności, sporadyczne błędy... Solidny remake, ale nie ostateczny, konkluduje Millenium.