Test Darwin's Paradox : opinia Destructoid o genialnej ośmiornicy

Darwin's Paradox to platformówka 2.5D, w której wcielamy się w postać swawolnej ośmiornicy, uzbrojonej jedynie w sarkazm i poczucie humoru, porwanej przez kosmitów, by uciec przed potężną machiną przemysłu rolno-spożywczego i przeciwstawić się inwazji owych kosmitów. Zainspirowana takimi grami jak Limbo czy Inside, gra prezentuje olśniewającą estetykę i humorystyczny ton w stylu Ratchet i Clank, oferując przy tym różnorodne diorama, od mrocznych oceanów z najbardziej pomysłowymi fabrykami, aż po parodie open space'ów. Zobaczmy, co o tym sądzi Destructoid w tym podsumowaniu jego analizy.

Czy grywalność stoi na wysokości zadania?

Gameplay opiera się na zręcznie zaprojektowanych zagadkach skupionych na mechanikach ośmiornicy: zwinnym pływaniu, pchaniu/ciągnięciu przedmiotów, wystrzeliwaniu atramentu, by zasłonić wzrok wrogom, kamuflowaniu się na ścianie, czy też tworzeniu niszczycielskich plwocin. Czas trwania stosunkowo krótkiej przygody (4 do 5 godzin) intensyfikuje się dzięki precyzyjnie wyregulowanemu rytmowi. Wizualnie jest naprawdę pięknie: animacje ośmiornicy są bardzo płynne, otoczenie bardzo szczegółowe i pełne popkulturowych nawiązań, a wszystko to w urzekającej grafice 2.5D. Jazzowa muzyka rodem z lat 50. wzmacnia retro-futurystyczny klimat, oferując nawet dynamiczne motywy na bardziej napięte momenty.

A jak wygląda strona techniczna?

Jeśli chodzi o technikę, sterowanie wydaje się praktyczne, ale ma pole do poprawy: frustrujące poślizgi i brak precyzji psują przyjemność z gry, zwłaszcza na Switch 2. Gra nie cierpi na poważne widoczne błędy, problemy dotyczą raczej spadków liczby klatek na sekundę w bardziej obciążonych obszarach.

Czas rozgrywki w Darwin's Paradox jest skromny, ale dla wymagających graczy dostępna jest grywalność ponowna. W cenie 25€ to sprytny i orzeźwiający tytuł niezależny, który mimo kilku wad powinien zadowolić niejednego gracza!